ไปพระราชวังข้างบ้าน (ชางด๊อกกุง) + Korean house + โซลทาวเวอร์ และช๊อปต่อที่เมียงดงกันดีกว่า

Let’s go shopping!! จั่วหัวไว้แต่เริ่มเรื่องเลย แต่ไปซะที่สุดท้าย และก็ประทับใจซะสุดๆ จนต้องมีรอบสองตามมาในรอบ 8 วันที่โซล

หลังจากที่เมื่อคืนเหนื่อย และ สนุกกับการตะลุย Everland ไปเรียบร้อย วันนี้เราเรยกะว่าเที่ยวเบาๆ ที่พระราชวังตรงข้ามโรงแรมซะเลย จ้องหน้ากันมานาน เดินผ่านกันมาหลายวัน เค้าว่ากันว่าที่นี่มี Secret garden ที่สวยมาก ต้องไปแวะชมกันหน่อยว่าจะสวยสักแค่ไหน วันนี้เราตื่นกันเช้าหน่อย ประมาณ 9 โมง กว่าจะเตรียมตัวเสร็จก็เกือบ 10 โมง เดินไปซื้อขนมปัง กะ นม ที่ร้านมินิมาร์ทปั๊มหน้าโรงแรมซะหน่อย รองท้องก่อนเดินทางใกล้…อิอิ มันใกล้จิงๆ อ้อ ลืมบอก พระราชวังชางด๊อกกุง อยู่ที่สถานี Anguk ประตูสามนะจ้ะ

มาถึงทางเข้าแระคับ

ในหนังสือคู่มือเที่ยวบอกว่า วันพฤหัสเข้าฟรี สบายประหยัดไปอิกคนละ 3000 วอน แต่ทำไมพอไปถึงจึงๆ ทุกคนไปซื้อบัตรกันหมดเลยเนี่ย แถมมีเจ้าหน้าที่เก็บบัตรด้วย มีแต่คนเกาหลีที่เดินชิว ชิว เข้าไป ขนาดที่เรา(พี่น้อง กะ เอมี่) กะลังคิดกันอยู่นั้น ปันปัน เดินเข้าไป อันยง(ฮาเซโย) ลุงหน้าดุที่ตรวจบัตร พร้อมโค้งสวยงาม ลุงหน้าดุเรียกเราทั้งบ้านให้เข้าฟรีได้เรยยย เจี๊ยกกก!! ตกใจหมด ต้องขอบคุณปันปันเลยนะเนี่ย พาป๊ากะแม่ และ เอมิเข้าวัง

ระหว่างทางเดินเข้าไปในพระราชวัง ที่ดูจากก้านหน้าไม่ใหญ่มากนั้น พอเข้าไปข้างในมีบิรเวณวังที่อยู่ด้านล่าง และสวนสวยๆ ซ่อนอยู่ตามมุมต่างๆ ถ้าไม่มีแผนที่ เราคงได้หลงไปเรื่อยๆ เพราะทางเดินสวยๆ และ สถาปัตยกรรมเกาหลีที่น่าสนใจตลอดทางเป็นแน่..เราแวะนั่งทานอาหารเช้ากันที่ม้าหิน เอมิกะปันกินขนมปัง และ นมกล้วย ระหว่างที่เราเพลิดเพลินกันอยู่ เอมิก็ทำนมหก(ซะงั้น) เราเลยต้องกลับมาสู่โลกแห่งความจริง เช็ด เช็ด และ เช็ดม้าหิน ก่อนเดินจากไป…. ><

ภายในโถงของพระราชวัง

เราเดินดูสวนไปเรื่อย จนถึงบริเวณบึงใหญ่ ก็มีคนเฝ้าดูเป็ดแมนดารินกันอยู่เงียบๆ ปันกะป๊าเลยย่องไปดูบ้าง สวยจิงๆ (เอมี่ดูจากรูปนะ เพราะเอมิยังชื่นชมดอกไม้ระหว่างทางไม่หยุด ผู้หญิงจิงจิ๊ง)

ปันปันกะมนต์เรียกกระรอก + เอมิชมสวน

เดินไปได้เกือบสามชั่วโมง เราก็ออกเดินทางต่อไปไปดู Korea House และ Namsangol Traditional Korean Village ต่อ เราไปขึ้นรถไฟที่สถานี Anguk ไปลงที่ Gwanghwamun exit 6 ประมาณ 12 นาที สองที่นั้นอยู่ใกล้กันเดินถึงกันได้ แต่ที่ Korea House เป้นร้านอาหาร ราคาสูงใช้ได้ เราเลยเข้าไปดู ไปถ่ายรูป แล้วก็กลับไม่ได้อยู่ชิมอาหาร และดูโชว์ ที่นี่เค้าว่ากันว่าควความเป้นสถาปัตยกรรมดั้งเดิมไว้ เลยมีนักท่องเที่ยวกระเป่าหนักแวะไปกินอาหาร และ นักท่องเที่ยวกระเป๋าเบาแบบเรา วนเวียนไปถ่ายรูปอยู่เรื่อยๆ

ระหว่างแวะชม เด็กๆ ก็อร่อยกะสตอเบอรี่สุดหวานที่ซื้อมาจากร้านของชำแถวบ้าน

ออกจาก Korea house เราก็ไป Namsangol Traditional Korean Village  โชคดีมาก วันนี้มีงาน อารมร์ประมาณงานวัด แต่แดดแรงใช้ได้ เราเข้าไปวนๆ ถ่ายรูปสักพัก ที่นี่มีหมูบ้านเกาหลีสมัยก่อน ที่เค้ายกมาจัดไว้ให้นักท่องเที่ยวดู และถ่ายรูป บ้านเกาหลีนี่มันออกมาทางยาวนะ แต่ด้านกว้างทำไม๊ มันแคบจัง เรียกว่าไม่น่าเกิน 2 เมตรนะ แต่ ยาวเป้นตัวยูเลย เอาห้องเดี่ยวๆ มาวางเรียงกันแล้วมีคอร์ทตรงกลางอ่ะ เอมี่อยู่้สักพัก มีคนเกาหลีเอาไบเบิ้ลมาให้ แล้วอธิบายเป้นภาษาอังกฤษ ปามาณว่าอ่านให้จบนะ แล้วแวะไปบริจาค พูดเสร็จก็ทิ้งหนังสือไว้ ก่อนไปนั่งสมาธิ(ซะงั้น) ออกจากหมู่บ้านเรามาดูโชว์ต่อ มีการแสดงสำหรับเด็กๆ ทั้งตีกลอง และ เล่านิทาน น่าสนใจนะ ถ้าไม่ร้อนขนาดนี้ ออกจากที่นี่เราไปหาข้าวกลางวันกินกันตอนบ่าย ตามร้านอาหารแถวนั้น รสชาติเข่นเคย แกล้มด้วยกิมจิ ที่ยังไงก็ไม่ถูกปาก แหะแหะ

มุมนึงใน Korea house

ต่อด้วยหมู่บ้านเกาหลี

ต่อมาแผนเราคือไปโซลทาวเวอร์กันนิด ทั้งๆที่เอมี่เฉยๆ นะ พวกทาวเวอร์นี่มันไม่น่าจะมีอะไร จำได้ตอนไปโตเกียวทาวเวอร์ก็งั้นๆ อ่ะ แค่เอามาไว้บอกว่าเคยไปแล้วเท่านั้น แต่เท่าที่อ่านรีวิวมาไม่มีใครประทับใจกันเท่าไหร่ แต่อ่ะนะ มาแล้วก็ต้องไป ค่าขึ้น Tower 7000 วอน ไม่มีอะไร นอกจากเดินดูวิว…แต่ๆๆ อ่านต่อไปก่อน เพราะเราไม่ได้ขึ้น อิอิ

เรานั่งรถไฟต่อไปสถานีเมียงดง จิงๆ แล้วตามลายแทงต้องนั่งรถเมล์ต่อไป แล้วเดินขึ้นเขาต่อไปเรื่อยๆ แต่ที่ที่เราลงก็มองเห็นเคเบิลคาร์ เราเลยคาดว่า เราเดินไปเลยดีกว่า (ฮึกเหิมมากกก) เราเดินไปตามเส้นทางที่เราเห็น ไม่ใช่เส้นทางในแผนที่(เพระไม่มี) เราเดินไปเรื่อยๆ ทำหน้า งงๆ สักพักมีหนุ่มเกาหลีใจดี มาถามว่า มีอะไรให้ช่วยมั้ย เราเลยถามทาง ฮีก็ชี้ให้เดินขึ้นเข้าไปนิดนึง แล้วเี้ยวซ้ายตามทาง โอววว พระมาโปรด เรามาถูกทางหรอเนี่ย!! เดินไปสักพัก เฮ้ยยย มันชันไปป่าวเนี่ย เอมี่แบกเอมิไว้ด้วยเป้อุ้ม พี่น้องเข็นปันปันขึ้นเขา โอววว 15 โล มายก๊อด

เราแวะถามคนเกาหลีที่พูดอังกิดไม่ได้อิกครอบครัวนึง เค้าชี้ปามานว่า ขึ้นมาทำไม ลงไปเดินทางอื่น แล้วชี้ทางใหม่ พร้อมพูดว่า ที่เราจะไปอ่ะ มันเดินไม่ได้หรอกนะ ต้องนั่งรถไป เอิ๊กกกกกกก…กัว กัว กัว กัวที่ไหน เกรงใจหรอกหนา…แง๊…

เราเดินต่อไปถามอิกคน เค้าบอกว่าให้เราเดินต่อ(ไม่ดูรึไงเนี่ย ว่าฉานอุ้มเด็ก 11 โลมาด้วย) บอกว่าไม่ไกลมาก เอ๊า เดินก็เดิน ระหว่างทางไปขึ้นเคเบิลคาร์ เราเดินผ่าน Cartoon musuem มีงานพอดี เลยได้ซื้อปลหมึกยักษ์บดมาสองตัว 5000 วอน รสชาติอร่อยดี กินกันทั้งบ้านจนไม่เหลือไว้ถ่ายรูป 555 และเราก็มาถึง Cable car แว้ววว

 

มาถึงแล้ววว..เคเบิลคาร์ที่ร๊ากกก

 

 

เฮ้ออออ แถวยาวมั่กๆๆ แต่เราก็ไปเข้าแถวกัน พี่น้องแวะซื้อกุญแจ (อินเทรนด์ไปกะเค้า) ตอนแรกเอมี่ชี้อันใหญ่สีเงิน สวยทีเดียว แต่ราคาไม่สวย แถวก้เลื่อนไปเรื่อยๆ เลยปล่อยพี่น้องเลือกไปคนเดียว สรุปได้มาไซส์เล็กสุดสีเหลือง ฮี่ฮี่ ราคาบ้านเราไม่น่าเกิน 15 บาท ที่นี่ล่อเข้าไป 150 บาท เอิ๊กกก เอามาเหอะ++

รอเข้าแถวไม่นาน(เท่าที่เดินมา) เราก็ได้ขึ้นเคเบิลคาร์สมใจ ตั้๋วมีแบบเที่ยวเดียว 6000 วอน และ ไปกลับ ประมาณ 7500 วอน เราซื้อแบบไปกลับ เพราะคงไม่มีปัญญาเดินลงอิกแว้วว มองลงมาข้างล่าง โอววว เข้าใจคนเกาหลีคนแรกแระ เค้าน่าจะอยากให้เราได้เดินชมธรรมชาติ ขึ้นเขานัมซานมาเรื่อยๆ ดูระยะทางแล้ว สองวันเราจะเดินถึงมะเนี่ยยย (อยากจะบร้า..) แต่ระหว่างทางก็สวยน่าเดินนะ ถ้ามาสมัยจีบกัน คงเดินป่านี่หละ ฮ่าฮ่า…ขึ้นมาถึงตรงลานโซลทาวเวอร์ คนเยอะเลย มีกิจกรรม และ ร้านช๊อปปิ้งพอสมควร เรารีบไปหาทำเลคล้องกุญแจทันที เรานี่คือ พี่น้องกะปันนะ เอมี่กะเอมิรออยู่ด้านนอก เพราะเอมิกะลังคึกจัด เดินไม่หยุด จับตัวไม่ได้ พูดแต่คำว่า “อยากเดิน จะเดิน อย่ายุ่ง” เฮ้อ…เก๋าสุดแร้วอ่ะ

คล้องกุญแจกันเสร็จ เราก็ลอง(ของ)ดี ส่งกล้องให้ปันปันถ่ายรูปคู่ให้หน่อย แหม๊ ใช้ได้แฮะ มีตากล้องเพิ่มแระเรา ที่นี่ทำไงกะกุญแจหละ เรารอดูคนที่มาคล้องกัน เค้าก็ใช้แบบรหัสล๊อกกันแระอ่ะ ไม่เห้นมีใครต้องทำไรกะลูกกุญแจ สรุป เราเลยเก็บกลับบ้าน ฮ่าฮ่า จะโยนก็กัวเค้ามาจับเอา.. เราเดินเล่นอยู่บนลานด้านล่าง ไม่ได้ขึ้นไปบนโซลทาวเวอร์ เพรราะรู้สึกว่าด้านล่างนี้ก็มีอะไรให้ดูเยอะ มีพลาซ่าอยู่ด้านล่างด้วย ใช้ได้เลย อากาศก็กำลังดี สบายที่สุด อยู่จนถึงเกือบ1 ทุ่ม เราก็ย้ายวิก ออกเดินทางไปเมียงดงกัน ว่าแต่จะไปยังไงหละ ตอนมาก็มั่วมา จะมั่วกลับถูกมั้ยยยย

มาดูเด็กซ่า..าา กันหน่อย คนฮากะสองคนนี้กันเยอะเรย ท่ามากที่สุด

ถ่ายรูปกันเพลินเพลินเลย

เราลงเคเบิลคาร์ มาต่อลิฟลงไปที่ถนน แล้วก็เดิน เดิน เดิน หารถใต้ดิน ต่อรถไปเมียงดง ประมาณ 1-2 สถานีเนี่ยหละ โผล่ขึ้นมาหน้าเมียงดง โอววว ที่คุ้นตา สยามรึป่าวเนี่ย!! เราเดินหาที่แลกเงินก่อนเลย เพื่อนเกาหลีบอกว่าอยู่ที่สถานีรถนี่หละ แต่เดินหาไงก็ไม่เจอ เลยไปถามคนเกาหลีที่ขายของอยู่ เค้าบอกว่า อ้อ แลกเงินหรอ ไปที่นี่เลย แบงค์!! กรี๊ดดดด ขอบจาย อันนั้นชั้นรู้ย่ะ จะหาแบบใต้ดิน อุส่ามาใต้ดิน ดันให้ไปแบงค์ คิดด้ายย..ยย

ว่าแล้วออกเดินไปหาแสงสีดีกว่า วัยรุ่นทั้งสี่ใจร้อนแระ..หุหุ แล้วเราก็โผล่ขึ้นมาบนดิน เดินลั้นลา ตาตื่นกะแสงสี สักพักหิวแล้ว เริ่มเดินกาอาหาร เอ๊ยยย ร้านอาหารกันดีกว่า…เดินไปจนสุดทาง ไม่เจอร้านอาหาร แต่เจอร้านแลกเงินบนดิน ราคาใต้ดินแร้วว เราแลกมา 1 ดอลล่าประมาณ 980 วอน ที่นี่แลกได้ 1070 วอน เอาหละ นิดนึงก็เอา แลกหมดเรยแระกัน เพราะมะตะกี้ช๊อปไปเกือบแสนหกวอน เงินเกือบหมด..แลกมาได้อิกห้าแสนกว่าๆ กระเป๋าหนักเรยยย ต้องหาที่ระบาย เว่อร์ป่าว ฮี่ฮี่

ไปหาปลาหมึกดิ้นๆ กินกันดีก่า ป๊าเดินจนเจอร้านซีฟู้ดหอย น่ากิน ร้านตกแต่งใช้ได้ คนนั่งเกือบเต็ม เราเดินวนอยู่สองสามรอบ กลับมาเต็ม ฮ่าฮ่า ยืนรอไป…สักพักได้ที่นั่งนอกร้านค่อยยังชั่ว ไม่ต้้องเข้าไปอบควันในร้าน เราสัง่ เมนูทะเลไซส์ M ราคา 30000 วอน แล้วก็สั่งปลาหมึกกล้วยสดอิก 1 จาน ตอนแรกเอมี่เข้าใจว่า 3000 วอน พี่ีน้องบอกไม่มีทาง เช็คบิลออกมา 70000 วอน โอววว โนวว เราสั่งข้าว และน้ำเปล่ามาเผื่อเด็กๆ และโชจูมาให้พี่น้องลอง อาหารมาถึง น่าตื่นเต้นมากมาย หอยหลายแบบน่ากินมาก ที่นี่กินกะโชยุ และ วาซาบิ ส่วนปลาหมึกสด กินกับน้่ำมันงาผสมเกลือ แหมม นึกถึงน้ำจิ้มซีฟู้ดที่บ้านจิงๆ เด๋วกลับไปซดเพียวๆ เรยดีฝ่า..

น่ากินมั้ยยยย

คืนนี้เราเดินต่อไปเรื่อยๆ จนเมียงดงทยอยเก็บ เด็กๆ ได้กินไอติมโคนยาววววววด้วย รสชาติงั้นๆ แต่ได้ฟิลนะ มาขายที่นี่คงไม่กิน แฮร่ เกินไปป่าว แล้วก็เดินดูโน่นนี่ไปเรือยๆ ด้วยความที่เราเองก้เป็นแม่ค้าสั่งของจากจีน เกาหลี อยู่แล้ว เราเลยไม่ตื่นเต้นอะไรเลยอ่ะ ไม่มีอะไรอยากได้ อยากซื้อ ซื้อเฉพาะที่ลูกค้าฝากมาเท่านั้น เรียกว่า เมียงดงก็เมียงดงเหอะ ทำอะไรเอมี่ไม่ได้ ฮ่าฮ่า

วันนี้เด็กๆ ได้เจอประสบการณ์ใหม่ๆ เยอะแยะ ทั้งพระราชวังที่น่าจะรู้แค่ว่า ทำไมบ้านกว้างจัง และโซลล์ทาวเวอร์ ที่คนไปรวมตัวกันคล้องกุญแจและถ่ายรูป แล้วก็ที่ช๊อปปิ้งที่แม่หายเข้าไปตามร้านสวยๆ แล้วออกมาพร้อมถุงๆ กะร้านอาหารซีฟู้ดหอยๆ อร่อยๆ แต่ที่แน่ๆ ได้เที่ยว ได้อยู่กะแม่และป๊าทั้งวัน ก็สุขสุดๆแร้ววว

3 thoughts on “ไปพระราชวังข้างบ้าน (ชางด๊อกกุง) + Korean house + โซลทาวเวอร์ และช๊อปต่อที่เมียงดงกันดีกว่า

  1. อยากบอกว่า เวลาพี่แมนไปบินเกาหลี ไม่ว่าจิปลาหมีึกหรือปูยักษ์ ฮีขนน้ำจิ้มซีฟู๊ดดดใส่เป๋าไปด้วยหละ ตลกป่ะ 55

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s