ปันปันลงไปนั่งในน้ำได้แระคับ..แม่ซึ้งอิกตามเคย

มาอิกแระ ซึ้งอะไรนักหนายัยคนนี้ อิอิ เรื่องเกาหลียังเล่าต่อไม่จบ มาเม้าเรื่องอื่นต่อก่อนนะจ้ะ

ปันปันลงไปนั่งที่พื้นสระน้ำได้แร้วววว เย๊ๆๆ ไม่รู้ว่าเรียกว่าดำน้ำรึป่าว คาดว่าคงลงไปนั่งเก็บปลาเฉยๆแน่เลย เสียดายจังที่วันนั้นไม่ได้ไป เพราะคุณผู้หญิงคนเล็กป่วย เลยต้องอยู่เฝ้าบ้านกันสองคน อดไปน้ำตาซึมตอนปันทำได้อิกแล้วอ่ะ

เอมี่พาปันปันไปสมัครเรียนว่ายน้ำมาตั้งแต่เริ่มหยุดซัมเมอร์ที่บาราคูดา คลับ แถวบ้าน สาเหตุสำคัญคือ อยากให้แข็งแรง และเอาตัวรอดได้ในเวลาอยู่ในน้ำ จากที่ปกติไม่เคยเรียนพิเศษไกลบ้าน(ไกลรัศมีที่เดินถึง เอิ๊กกก) เราก็ไปดั้นด้นค้นหาที่เรียน ครูที่สอน และ สถานที่เรียน ที่ใกล้บ้าน ราคาไม่เว่อร์ และ ที่สำคัญพอจะมีคนแนะนำอยู่บ้าง กว่าจะมาลงตัวที่นี่ก็หากันอยู่เต็มๆ วัน เพราะส่วนใหญ่ถ้าไม่ลงตามคอร์สเค้าเลย ก็ต้องจ้างครูมาสอนที่สระตัวเอง (ฮิโซวมากมาย มีสระของตัวเอง (ที่คอนโด)) ว่าแล้วสายตาเหลือบไปเห็นว่าที่นี่มีสาขาพระรามสาม เราก็หาเลย ว่ามีใครไปเรียนและแนะนำต่อๆ กันบ้าง

แปร่ววว..มีคนเดียว แล้วก็เป็นที่ที่หาแล้วไม่ค่อยเจอในกูเกิลอิกตั่งหาก ตามไปอ่านเม้นต์คนที่ไปเรียน เค้าบอกลูกเค้าเรียนมาหลายที่ แล้วที่นี่เป็นที่ที่ทำให้ลูกเค้าหน้าจุ่มน้ำได้ตั้งแต่ครั้งแรก โอวว ท่าทางจะแจ่ม ว่าแล้ว มือไวเท่าใจคิด หยิบโทรศัพท์มาโลด โทรหาที่โรงเรียน คนให้ข้อมูล เวิร์คมั่กๆ ไม่เร่ง ไม่รีบเอาเงิน ถามโน่นนี่ถึงทัศนคติในการเล่นน้ำของน้อง ถามว่าใช้ปลอกแขนมั้ย อาบน้ำแบบไหน โน่นนี่ จนตัดสินใจสมัครไปเลยอาทิตย์ละสองวัน พอถึงเวลาต้องไปเรียนดั้นมีเหตุมากมายยย เช่น เดือนเมษาอยู่ดีดีก็หนาววววซะ….ผ่านไปอิกอาทิตย์ ปันปันไม่สบายต้องขอหยุด ผ่านไปอิกอาทิตย์ ฝนตกเลยไปเรียนไม่ได้ มากมายสาเหตุมาคอยขัดจังหวะในการเริ่มเรียนจนแม่เริ่มถอดใจ แต่โรงเรียนก็ยังคงโทรถามแบบชิวๆ ประมาณว่ามามั้ยคะ ไม่เป้นไรนะคะ จนคนเลื่อนเริ่มเกรงใจ ฮ่าฮ่า

และแล้วถ็ถึงวันเรียนวันแรก แม่จัดเต็ม ชุดว่ายน้ำสไปเดอร์ รุ่นอิมพอร์ตมาเองจากจีน และ แว่นว่ายน้ำถูกๆที่เซ็นทรัล ดีไซน์เฉี่ยวมีรูปไฟออกมาที่กรอบที่ปันปันเลือกเอง ฮ่าฮ่า  วันนี้ทั้งแม่ทั้งป๊า ใจตุ๊มๆ ต่อมๆ บิ้วกันมาตั้งแต่เช้า ว่าดีอย่างนั้น อย่างนี้ ถ้าว่ายน้ำเป้น เพราะกลัวใจคุณชายปัน ว่าไปถึงแล้วจะลงมั้ย(ว้า) หลังจากแต่งองค์ทรงเครื่องเรียบร้อย ปันปันก็ขึ้นบันไดไปเจอสระว่ายน้ำ ครูกอล์ฟของปันปันก็เดินมารับ จำได้เลยอ่ะ ว่าเป้นภาพครูยื่นมือมา ปันปันก็ยื่นมือไปจับ แล้วก็เดินจูงกันไปลงสระแบบลั้ลลา อยั่งกะรู้จักกันมาก่อนหน้านี้ (ง่ายไปมั้ยยยย) จูนกันติดเร็วมั่กๆๆ แล้วก็เรียนไป ครั้งแรกล่อไป ชม ครึ่ง คอร์ส ชม เดียว ครูกะลูกศิษย์ก็เล่นซะเต็มที่ ก่อนกลับ(เพราะมีคนมาเรียนต่อ) ปันบอกครูว่า “อะไรอ่ะคับ ปันยังไม่ได้เรียนไรเรย” เนียนนนน ยังไม่อยากกลับ ติดใจสุดๆ สบายแระเรา…ส่วนเอมิไม่ต้องพูดถึง เนียนยิ่งกว่า พยายามลงสระเองตั้งแต่ครั้งแรก จนต้องเอาชุดว่ายน้ำ มาพาจุ่มๆตลอด จนล่าสุด ชีพกห่วงมาเล่นเองแระค๊า…

วันแรกของครู และ ลูกศิษย์

แว่นว่ายน้ำสุดเริ่ดดด เลือกเองกะมือ

หนุงหนิงจริงๆ แอบราดน้ำเข้าไปเป็นระยะๆ

ผ่านไปเรื่อยๆ อาการยังดีสม่ำเสมอ ก็ถึงเวลาไปเกาหลี ก็หยุดเรียนไป 2 ครั้งได้ พอกลับมาก้เปิดเทอมอิก ตารางเวลาเลยต้องเปลี่ยนตามตารางสอน จากเรียน 3-4 โมง ก็ต้องเลื่อนเป้น 4-5 โมง และ 5-6 โมง ในวันที่คิวเต็ม ตอนแรก(แอบ)คิดเองว่าจะเหนื่อยไปป่าวเนี่ย เรียนแล้วมาต่อว่ายน้ำ พี่น้องบอก สบาย มาเล่นน้ำนะ ปันชอบ ไม่มีปัญหาหรอก พอถึงเวลาจิงๆ แอบมีงอแงนิดๆ ปันเมื่อย ปันไม่อยากเรียน โน่นนี่ แต่พอไปถึงสระ เห้นน้ำ เห็นหน้าครู ตัวพุ่งลงน้ำเรียบร้อย ไร้วี่แววเด็กขี้วีนคนมะครู่ซะสนิท..เด็กหนอเด็ก

ผ่านไป 7 ครั้ง หลังจากซ้อมลอยตัว ซ้อมหายใจ ก็ได้เวลาลงไปดูใต้น้ำ วันแรกที่ปันปันลงไปยืนที่พื้นสระได้ เอมี่ยืนดูเค้าอยู่ที่ขอบสระ พี่น้องจับเอมิที่กำลังเล่นน้ำอยู่  พอปันลงไปยืนได้ พี่น้องรีบหันมามอง และบอกว่า “จะร้องไห้แระอ่ะดิ” เอ่อมม คุณขา ไม่ต้องรู้ใจไปซะทุกเรื่องได้มั้ย น้ำตาหดเรย แต่ขอบอกว่าโมเม้นต์นั้นมันสุดยอดอ่ะ ไม่รู้อะไรนักหนานะ แต่รู้สึกว่า เฮ้ยยย นั่นลูกเราอ่ะ มันโตแล้วอ่ะ มันดำน้ำแร้วอ่ะ ใช่คนที่เราให้กินนม คนที่เราอุ้มคอพับคออ่อนตอนเล็กๆ มันเป็นความรู้สึกที่เห็นคนของเรามีพัฒนาการแบบช่วงวินาที แล้วที่ดีไปกว่านั้น ปันโผล่มาเหนือน้ำ พร้อมสายตาแห่งความภาคภูมิใจในตัวเองอย่างที่สุด พร้อมกับพูดว่า “แม่ แม่ เห็นปันดำน้ำป่าว ปันทำได้แล้ว” โอ๊ยยย อยากจะบ้า พิมพ์ไปยังน้ำตาซึมไป นี่แหละน๊า หัวอกคนเป้นแม่…อะไรนิดนึงก็ซึ้งชิปป๋ง เชื่อมั้ยว่า พี่น้องก็คงไม่ต่างกะเอมี่หรอก แค่เก็บอาการอยู่ จิงๆ อาจจะพรากๆไปแระ หุหุ..

ผ่านไปอิกวัน ปันปันพูดตั้งแต่เช้าว่าเย็นนี้จะไปเรียนอิกกะครูกอล์ฟ จะลงไปที่พื้นอิก อยากไปเรียนมาก อารมณ์แบบเจอโลกใบใหม่ พอถึงบ้านปุ๊บ แทบจะถิดเสื้อผ้ารอไปเรียน ส่วนแม่กะเอมิอดไป เพราะเอมิน้ำมูกไหลหลังจากที่เล่นอย่างเริงร่าที่สระเมื่อวานมาทั้ง ชม. วันนี้ปันกะป๊าไปกันสองคน กลับมาป๊าบอกครูชมเลยว่าวันนี้ปันตั้งใจมาก สมาธิดี(เพราะแม่กะมิไม่ได้ไปป่าวฟระ) แล้วก็บอกว่า วันนี้ปันลงไปนั่งเก็บปลาใต้น้ำได้แระ โหยยยย วัยรุ่นเซ็งอ่ะ อดเห็นเรยยยย งืองือ ปันกลับมาเล่าให้ฟังเยอะแยะถึงวีรกรรมใต้น้ำ ครั้งก่อนยืนแม่ก็เชื่อนจะแตกแระลูก วันนี้นั่ง คราวหน้าเค้าจะให้นอนเรยมั้ยเนี่ยยยย ปันเอ๊ย

ดีใจ สุขใจ และ อิ่มใจมากๆ กับการให้ลูกเรียนว่ายน้ำ เรียกว่าลูกสุขภาพกาย และ ใจ แข็งแรงด้วยกีฬาจิงๆ คิดไม่ผิดเลยทีีพาไปเรียน และดีจิงๆ ที่ปันได้ครูดี และจูนกันติด นอกจากครุจะจูนติดกะพี่แล้ว เอมิก็ยังไม่รอด ติดใจครูด้วยอิกคน กลับมาพูดแต่คำว่า ตีขา ตีขา จนเอมี่อยากจะส่งไปเรียนซะอิกคน ครูก็ดีเกิ้นนน เอาเอมิลงไปสอน 5 นาที 10 นาที หลังปันเลิกเรื่อยเลย ทั้งครูทั้งศิษย์แฮปปี้นอกเหนือหน้าที่ตลอด…

 

One thought on “ปันปันลงไปนั่งในน้ำได้แระคับ..แม่ซึ้งอิกตามเคย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

w

Connecting to %s