“ในสายตาแม่ ลูกทุกคนเป็นเด็กอยู่เสมอ”

เคยแปลกใจ และแอบขัดใจ ว่าทำไมแม่ไม่เคยเห็นว่าเราโตซะทีมั้ยอ่ะ

จะทำอะไรก็คอยเป็นห่วง คอยถามทุกครั้ง

ทุกครั้งที่ประสบความสำเร็จอะไร แม่ก็ได้แค่ยิ้มบางๆ และถามว่า “เหนื่อยมั้ย”

ทุกครั้งที่ทำอะไรใหม่ๆ แม่จะคอยดูอยู่ห่างๆ และแอบช่วยลุ้นอยู่ข้างๆ ทุกที

แม่ไม่เคยห้าม แต่ ไม่เคยปล่อยให้เราห่างจนเกินไป

 

“ในสายตาแม่ ลูกทุกคนเป็นเด็กอยู่เสมอ” สโลแกนโดนๆนี้…วันก่อนเปิดดูทีวี

เห็นโฆษณาของ P&Gโอลิมปิก ก็ดูตาม ยังแอบงงทำไมนักกีฬาเป็นเด็กกันหมด

ดูจนจบถึงเข้าใจว่าทำไมเรื่องราวมันช่างกระแทกใจได้ขนาดนี้ ไม่รู้ว่ามีใครรู้สึกเหมือนกันบ้างมั้ย

ยิ่งตอนที่แม่ลุ้นตอนลูกกระโดดน้ำเนี่ย…เข้าใจได้เรย ว่าความรู้สึกที่แม่มี ไม่ใช่แค่ชัยชนะ มันมากกว่านั้น

 

 

 หันมามองตัวเองในวันนี้ วันที่ได้เป็นแม่ และมองดูลูกๆ ที่เติบโตอย่างรวดเร็ว

ยังอดคิดถึงวันที่ยังเป็นเบบี้ให้เราอุ้ม อาบน้ำ ป้อนข้าวไม่ได้เลย

ก่อนหน้านั้น ยังจูงมือปันปันเดินอยู่เลยอ่ะ ตอนนี้ปันปันจูงมือเอมี่เดินแล้วอ่ะ

(แบบชอบแอบคิดดังๆ ว่าแม่แก่แล้วเรื่อย -_-“)

ส่วนยัยเอมิ วันก่อนยังสอนให้พูด วันนี้เอมิพูดได้ทุกคำที่อยากจะพูด

รวมทั้งคำซึ้งๆที่ทำให้เราแอบคิดว่า นี่เค้าโตแล้วจริงๆหรอเนี่ย

มองหน้าเอมิ กะ ปันปันที่ไร เหมือนอยู่ในโฆษณาจริงๆ 

ดูดิ เอมี่มองหน้าปันกะเอมิทีไร เค้าก็ยังไม่โตขึ้นซะที ^^

วันนี้ถึงได้มาเข้าใจแม่ ว่าทำไมสายตาที่มองมาเรายังเป็นเด็กทุกที

 

“โชคดีจริงๆ ที่ได้มีโอกาสเป็นแม่ ในขณะที่ยังมีแม่”

โชคดีจริงๆ ที่มีโอกาสเข้าใจแม่ ในฐานะแม่

และโชคดีที่สุดที่ยังได้เป็นเด็กเล็กในสายตาแม่

 

รักแม่จัง

ปล. วันนี้เป็นวันลูก ที่คิดถึงแม่ และเข้าใจแม่จิงๆ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s